Een van onze leden heeft van het vorig event een impressie gemaakt,.
TLD – tir longue distance
Wat mag je verwachten van dit verslagje? Geen details maar een sfeerimpressie die mogelijk de interesse voor het lange afstand schieten vergroot en leidt tot deelname aan een event dat door Wouter Ariëns van WAR-RAW in samenwerking met onze Piet Damen wordt georganiseerd.
Voor de poort.
Voorbereiding is een voorwaarde voor een succesvolle deelname!
Er wordt verwacht dat je “kit” in orde is. Dat wil zeggen dat het wapen, de geweerkijker en de munitie in één configuratie getest zijn. Vermijdt “last minute” aanpassingen die je niet meer hebt kunnen testen. Als je daar de mogelijkheden (ballistische chronometer, -software) toe hebt is het aan te bevelen een ballistische tabel voor jouw configuratie op papier mee te nemen.
Het programma start met de toelating tot le Domain de la Choquette (meer dan 3000 hectare bosgebied) om 7:45 uur.
Als alle deelnemers aanwezig zijn wordt het toegangshek geopend en meteen, nadat het laatste voertuig de poort gepasseerd is, gesloten. Te laat komen wordt niet gewaardeerd. Het is daarom verstandig om de dag ervoor al naar een lokatie te rijden dichtbij la Choquette.
De meesten van ons hadden er dan ook voor gekozen de dag voor het event een overnachting te regelen. Zo kon ook de verdere kennismaking tussen de schutters tijdens een door Piet georganiseerd dinertje in het gedenkwaardige restaurant le Panomarique (goede keuken, slechte bediening) plaatsvinden. Helaas waren twee deelnemers in België gestrand met een kapotte auto en hebben zich daardoor moeten afmelden.
Na een zeer geanimeerde avond waarin kennis werd genomen van ieder’s ervaring en ambitie zocht ieder z’n slaapplek op.
Na de poort.
De volgende ochtend is het dan zover. Iedereen is op tijd aanwezig en we maken kennis
met Wouter Ariëns en zijn echtgenote Sugar. Na een korte instructie volgen we de beheerder.
De verwachtingen zijn hoog gespannen als we door het toegangshek rijden en kort daarna geconfronteerd worden met een traditioneel landhuis. We passeren nog een hek om kort daarna bij de schietaccommodatie aan te komen.
Hier is alles behalve sprake van een Franse slag. Hier spreekt ervaring en duidelijke inbreng van schutters. Op de begane grond een instructie- / eetruimte met sanitair met aangebouwd voorzieningen om zittend (vaste tafels) te
schieten op 100, 200 en 300 meter. Op de verdieping een overdekte overloop en een afsluitbare ruimte met 6 schietplekken die uitzicht bieden op de lange afstand schietbaan (1023 meter).
Het programma.
Allereerst moet de administratie gedaan worden. De verplichte formulieren
invullen en bij de beheerder een stempeltje voor het schietregister halen. Tijd voor de veiligheidsregels en de eerste instructie ter voorbereiding aan de “zerotage”. Er volgt een uitleg over het juist instellen van de kijker (mn het
correct gebruik van de parallax), het oculair, FFP vs SFP, MOA vs MRAD richtkruizen en het richten op de markers. Wouter weet de informatie compact, met illustraties zeer duidelijk over te brengen.
Voordat het eerste schot valt worden de wapens voorzien van een geluidsdemper. Daarna volgt het “zeroteren” of wel het nulstellen van de geweerkijker op basis van de resultaten van het inschieten. Met behulp van een Garmin Chronograph worden de aanvangssnelheid van de munitie gemeten zodat deze informatie toegepast kan worden in de ballistische software.
Wie zover is mag naar boven. Op iedere schietplek is een overzichtje aanwezig waarin de doelen op de verschillende afstanden staan vermeld. We werken in paren, dat wil zeggen dat iedere schutter (shooter) met een waarnemer (spotter) werkt. Er zijn een aantal Vortex spotting scopes beschikbaar waarmee de inslagen op alle afstanden zijn waar te nemen. Dit is het uur van de waarheid. Kloppen de ballistische tabellen en hoe handig zijn deze genoteerd.
Het is de bedoeling de afstand op te bouwen. Rechts staan de doelen op de even afstanden, links op de oneven afstanden.
Nu en dan bouwt Wouter een moment in waarin hij zijn observaties deelt en instructies/aanbevelingen geeft. Opstelling van het wapen, schiethouding (afscheid van de Olympische schiethouding) ademhaling en trekkerbeheersing komen aan bod.
Net als we lekker van start zijn is het tijd voor de lunch. Enkelen zijn dan al op 600 meter aan het schieten. Met volle monden worden de eerste resultaten met elkaar gedeeld.
Het middagprogramma wordt hervat en de samenwerking tussen spotter en schutter blijkt soms een uitdaging. Het vraagt om enige ervaring om de inslagen goed waar te nemen en deze te communiceren. Het lukt Wouter iedereen en sommigen een beetje meer aandacht te geven en een persoonlijke aanbeveling voor verbetering te geven.
Er schieten woorden te kort als het gaat om het beschrijven wat het is om op deze schietbaan te mogen schieten. Het gevoel dat je hebt om na het behalen van een bevestigd schot een doel op een grotere afstand aan te mogen spreken. Daar wordt je als rechtgeaard sportschutter echt blij van.
Het geluid dat je hoort als je een “steel plate” hebt geraakt of het oplichten van een gekleurde led als een sensor een inslag heeft gedetecteerd …..
Als we aan het eind van de middag de stand opmaken blijken een aantal van ons het doel op de duizend meter goed geraakt te hebben. Dankzij de video-apparatuur (Longshot HD) van Piet waren zijn de inslagen op de 1000 meter voor deze schutters zichtbaar en geregistreerd.
Mijn persoonlijk record met de Sabatti ST 18 .308, Element Optics Titan MRAD scope en S&B 180 gn fabrieksmunitie blijft deze middag steken op 900 meter. Dat geeft me het vertrouwen dat ik de volgende keer de 1000 meter ga halen.
Kortom.
Een (letterlijk) waanzinnig mooie dag met een strak programma. Een goede instructeur die boven de materie staat en dat in tempo heel goed overbrengt. Een aanbeveling voor de schutters die doelen verder dan op 300 meter willen raken.
Hartelijk dank aan Wouter en natuurlijk aan onze Piet.
Voor verdere informatie:
Piet Damen & Pieter Wamsteker.